Gebelik döneminde hipertansiyon tedavisi

Gebelik döneminde hipertansiyon tedavisi

Sistolik kan basıncı 140-149 mmHg ve/veya diyastolik kan basıncı 90-95 mmHg olarak ölçülen gebelerde ilaç dışı tedavi düşünülmelidir. Kan basıncı düzeyine, gebelik haftasına ve anne veya bebek için risk faktörlerinin bulunup bulunmamasına bağlı olarak, tedavi yaklaşımı yakın gözetim ve aktivite kısıtlamasını da içerebilir. Tuz kısıtlaması olmaksızın normal diyet tavsiye edilir. Kan basıncını düşürmede yararlı olmakla birlikte gebelik sırasında kilo verme, bebek gelişimini olumsuz etkilemesi nedeniyle tavsiye edilmez.

Hipertansiyon ilaçlarının önceden hafif-orta düzeyde kan basıncı yükselmesi olan gebe kadınlarda kullanılmaya devam edilmesinin değeri tartışmalı bir konudur. Bu hastalarda gebeliğin kısa süresi boyunca kalp-damar hastalık riski düşük olup anne ve bebek için sonlanımlar iyidir. İlave olarak, antihipertansif tedavi anne için yararlı olabilirse de, kan basıncındaki düşüş, rahim-plasenta kanlanmasını bozabilir ve bebek gelişimini tehlikeye sokabilir. Bununla birlikte, sistolik kan basıncı 150 mmHg veya daha fazla, diyastolik kan basıncı 95 mmHg veya daha fazla olduğunda ilaç tedavisi başlanabilir. Ancak özellikle kronik hipertansiyona eklenen gestasyonel hipertansiyonu veya gebelik sırasında herhangi bir anda hedef organ hasarıyla birlikte hipertansiyonu olan kadınlarda daha düşük düzeylerde (140/90 mmHg) ilaç tedavisi başlanabilir. Şiddetli olmayan hipertansiyonda ve acil olmayan durumlarda tercih edilen ilaçlar metildopa, labetalol ve kalsiyum kanal blokörleridir. Bebek gelişimine ciddi yan etkileri nedeniyle anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörleri ve reseptör blokörleri gebelikte hiçbir zaman kullanılmamalıdır. Sistolik kan basıncının 170 mmHg veya daha fazla, diyastolik kan basıncının 110 mmHg veya daha fazla olması, hastaneye yatışı gerektiren acil bir durumdur. Acil durumlarda kan basıncında düşüş, damardan ilaç kullanımı ile elde edilebilir.

İlgili yazılar

Etiketler

Yazıyı Paylaş